"Borden Van Herinnering"
februari 2017

Naast ons gewone servies dat in de Hülstakast staat hebben we in het keukenkastje bordjes staan, die je pakt om even een boterham of een stuk fruit op te leggen. Voor al die keren dat er niet gezamenlijk aan tafel gegeten wordt. In den beginne gebruikten we voor dat snelle eetwerk wat oude glazen borden (we hebben nog twee diepe borden daarvan). Na het overlijden van mijn moeder hebben we de bordjes overgenomen waarop Nederlandse plaatsen staan afgebeeld. Dat was uit een serie die met Blue Bandmargarinepunten bij elkaar was gespaard. Karlien vond het altijd leuk om er een boterhammetje vanaf te eten als ze bij oma was. In eerste instantie waren die borden bij het opruimen van het huis naar de kringloop in Almelo gegaan, maar een paar dagen later ze toch weer opgehaald. Van de vijf die er in 1998 waren zijn er nu nog twee over (Nunspeet en Volendam). Toen Cobi's moeder in 2013 overleed hebben we haar servies overgenomen (misschien iets voor Karlien als ze echt uit huis gaat). Het zijn tijdloze witte borden zonder motiefje. Na het overlijden van tante Peke eind 2016 hebben we ons ook over haar boterhambordjes ontfermd. Bij het ophalen van wat kleine spullen in Delden, de bordjes, die niemand wilde hebben, meegenomen.
We herdenken bij het nuttigen van ons dagelijks brood op deze manier de geliefden die van ons heengingen. Nou, nou, dat is natuurlijk zwaar overdreven, maar het is eigenlijk wel een beetje grappig als je er over nadenkt.


moeder Geu Sleper-Meijer (1922-1998)

moeder Miep Körmeling-Gosman (1915-2012)

tante Peke Körmeling (1925-2016)
en daarvoor van oma Körmeling-van Benthem
TERUG