grote pizza voor mij en kleine voor Cobi

Dinsdag 25 juli. Vertrokken om kwart over zeven uit Vaassen met onze nieuwe auto. De weersvoorspelling was slecht, maar tot in Duitsland hielden we het droog. Dat werd verderop gecompenseerd met heel veel regen rond Osnabrück en Bielefeld. Richting Kassel twee keer in de fout door de nieuwe TomTom, waar we nog aan moesten wennen (kan ook gewoon onze eigen schuld zijn geweest). Bij Kassel een gigantische file, maar die stond gelukkig in de tegengestelde richting. Druk op de weg, maar het laatste 100 kilometer viel het mee. De Captur hield zich kranig en het was ontspannen rijden met de automaat ondanks de vele regen. Na precies 5 uur en 499 kilometers arriveerden we in Bad Frankenhausen. Soort appartementenhotel in een oud gebouw (we hebben er een keukentje bij) in het centrum van dit kleine plaatsje. ’s Middags het Panorama Museum bezocht met het gigantische schilderij van Werner Tübke van 123 meter in het rond en 14 meter hoog. Mooie uitleg in het Nederlands op de bijbehorende audiotour. Er mocht niet gefotografeerd worden. Nog steeds niet droog, maar het regende niet zo hard meer. Het beste restaurant volgens Tripadvisor had net deze week vakantie, dus maar gegeten bij de pizzeria in de buurt. Salade en een pizza met witte wijn (Cobi) en twee grote bieren (Ruud).

lekker na al die nattigheid onderweg


scheve toren van Bad Frankenhausen
Woensdag 26 juli. ’s Morgens regende het en dat bleef het bijna de hele dag doen. Voor vertrek uit Bad Frankenhausen de scheve kerktoren bezocht. Niet zo beroemd als die van Pisa, maar deze staat wel iets schever. Tussenstop in Erfurt, waar we zes jaar geleden een paar dagen waren. Ondanks de regen en wind leuk om wat bekende locaties te zien. Na een kleine lunch bij een Bäckerei de auto uit de parkeergarage aan de Domplatz gehaald en richting onze appartement in het dorpje Knau gegaan. Snelste route is via de snelweg, maar we kozen (helaas) voor de weg binnendoor. We kregen te maken met wegomleidingen en wegafsluitingen. Uiteindelijk deden we er 2 uur over een oorspronkelijke afstand van 70 kilometer. We zitten in een boerderij aan de rand van een dorp in de “middle-of-nowhere”. Internet doet het niet, de elektrische kookplaat pas na een half uur proberen en er is een hond achter een hek, waar je ondanks het hek toch bang voor bent. Aan het eind van de middag naar Schleiz en een rondje over het circuit gemaakt, dat voor de helft uit openbare weg bestaat. Bij een motorhelmenzaakje een toegangsbewijs en een programmaboekje gekocht. Gelukkig miezerde het alleen nog een beetje.

gedenksteen met de snelste rondes op Schleizer Dreieck
bekende naam voor ons

Donderdag 27 juli. Omdat we overal ver vandaan zitten hebben we het ontbijt erbij geboekt. Om halfnegen in de kleine gemeenschapsruimte (er zijn 3 appartementen) een prima afgepast ontbijt gehad. De twee broodjes die overbleven meegenomen voor onderweg. Eerst naar de Renault-garage in Schleiz geweest want er brandde vanaf dinsdagmorgen al een lampje i.v.m. de bandenspanning. Zou kunnen zijn omdat we bagage achterin hadden, maar er bleek toch iets te weinig spanning in de banden te zitten. Daarna via de Rennstrecke (nu nog gedeeltelijk open) afgesloten naar studentenstad Hof dat 30 kilometer verderop ligt. Daar de Tschibo en de Marienkirche bezocht. Na een korte stadswandeling op de terugweg naar het Deutsch-Deutsche Museum in Mödlareuth. Een piepklein dorpje waar een beekje in het midden van het gehucht de grens vormde tussen Oost- en West-Duitsland. Hier stond dus ook een muur en alles wat daarbij hoort. Niet alles is opgeruimd en dat vormt nu een interessant museum. Terug in Schleiz klaarde het weer eindelijk wat op, want dat dan toe had het vaak gemiezerd. Om drie uur ’s middags warm gegeten bij een eenvoudig Asia-restaurant (daar zijn er hier veel van). ’s Avonds onweerde en regende het opnieuw.
Vrijdag 28 juli. Allebei slecht geslapen en vanaf twee uur een hele tijd wakker gelegen, terwijl het buiten goot. De ochtend begon met een voorzichtig zonnetje en het bleef de hele dag droog. Voordat we naar de eerste dag van de IDM-races gingen nog even een plaatsje 10 kilometer westwaarts bezocht. Ziegenrück dat aan de rivier de Saale ligt. Terug in Knau ook een korte wandeling om de plaatselijk kerk. Het middagprogramma van de motorraces bezocht en we konden de auto vlakbij de ingang van het circuit parkeren. Mooi circuit door het hoogteverschil en het prachtige uitzicht op de omgeving. Na twee trainingen met de auto naar het gedeelte in de buurt van de camping en het rennerskwartier. Gezeten op de Buchhübeltribune kon je driekwart van het circuit overzien. Vandaag met de grote Canon met telelens zo’n 250 foto’s gemaakt.
Zaterdag 29 juli. Om tien uur vertrokken naar de zuidkant van het circuit. Ook hier kon ik vlakbij het circuit parkeren op een officiële parkeerplek in een weiland. De trainingen gezien vanaf diverse staanplekken langs het circuit. In de pauze kwam ik toevallig langs de locatie waar een handtekeningensessie was van een groot aantal coureurs. In Nederland zou ik niet aangesloten zijn in de rij om de foto’s met handtekening te verzamelen, maar hier dus wel (klik hier voor het bewijs). Vijf wedstrijden werden er vandaag gereden en die zag ik vanaf de goed gevulde Buchhübeltribune. Wedstrijden werden precies volgens schema verreden en om zes uur kon ik terug via Schleiz (boodschappen doen bij de Edeka) naar “huis”. Cobi was ’s middags naar een straatfeest in Knau geweest, maar dat stelde niet veel voor.
Zondag 30 juli. Direct na het ontbijt naar de Schleizer Dreieck, waar de 1e race al om 8.50uur gepland stond. Zelf was ik er om halftien. De auto kon ik op 100 meter van het circuit parkeren; dus dat was weer prima geregeld. In totaal zevenenhalf race gezien en tussendoor veel gelopen langs het circuit. Het was een erg warme dag, maar gelukkig waaide het wel en dat zorgde voor een beetje verkoeling. Niet alle klassen waren goed bezet. De Supersport-300 kende slechts 9 deelnemers. Het rondje is echter niet zo lang, dus zijn ze ook snel terug. Bovendien is de hele omgeving en verder entourage mooi. Dus een prachtig weekend motorsport, terwijl Cobi op zaterdag en zondag genoten heeft van de rust. Bijna 19 uur mooie motorsport (jammer dat Schleiz bijna 600 kilometer van Vaassen ligt).

stadspoort van Saalfeld
Maandag 31 juli. Een dag om bij te komen. Laat ontbeten en toen een autotochtje in de rustige en mooie omgeving gemaakt. Het zomerse weer werkte mee. Glooiend landschap met veel graanvelden. In de plaats Saalfeld een uurtje rond gelopen en toen de Feeëngrot net buiten Saalfeld bezocht, maar dat bleek meer iets voor kinderen te zijn met een speeldorp erbij. Alleen koffie gedronken. Verder langs de rivier de Saale met vier stuwdammen erin. Bij twee ervan gestopt en de dam opgelopen. Een laatste rondje over de Schleizer Dreieck gemaakt en voor de tweede keer bij de Asia Wok gegeten en ook voor de laatste maal bij de Edeka de boodschappen gehaald. Morgen naar huis en het plan om nog een overnachting in Goslar in de Harz te doen al een paar dagen geleden laten varen vanwege de grote wateroverlast die daar was.

klik hier voor 110 foto's

klik hier voor 168 racefoto's

Dinsdag 1 augustus. Na 1640 kilometer weer thuis. Terugreis van 576 kilometer in zesenhalf uur (met 2 pauzes).

"geen commentaar"
TERUG